(streszczenie)
W 2008 roku z pięciu banków inwestycyjnych z Wall Street: 1 zbankrutował, 2 były w tak złym stanie, że zostały wykupione przez konkurencję, a 2 pozostałe musiały przekształcić się w banki uniwersalne. Wszystkie spółki stanowiły dla siebie płacową grupę odniesienia. W ciągu lat wzajemnego podpatrywania się doprowadziły do unifikacji systemów wynagrodzeń. Kluczową rolę odgrywały w nich wielkie bonusy uzależnione od bieżących wyników (przeciętnie 94% wynagrodzenia całkowitego). W pierwszej części artykułu opisywana jest przyjęta we wszystkich bankach strategia i struktura wynagrodzeń, ze wskazaniem elementów, które były katalizatorami powszechnie znanych kłopotów. Następnie przedstawiono płace prezesów banków za lata 2006 i 2007 (rekordzista otrzymał na początku 2008 roku ~70 000 000 USD). W ostatniej części artykułu prezentowane są przeciętne płace dyrektorów w poszczególnych bankach, z rozbiciem na poszczególne składniki wynagrodzenia.
Michał Mudel
Sedlak & Sedlak
(data publikacji artykułu - 26.11.2008, objętość tekstu - 18480 znaków )
Artykuł dostępny tylko dla posiadaczy abonamentu
Przypominamy, że zgodnie z pkt 2.6 - 2.7 regulaminu kopiowanie, przetwarzanie
i wykorzystywanie tekstów portalu w innych celach niż użytku osobistego wymaga pisemnej zgody redakcji.